ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
ਜਿਸ ਕਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸੋਈ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਨੀ ॥
ਤਿਨ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਮੇਰਾ ਤਉ ਬਿਧਿ ਨੀਕੀ ਖਟਾਨੀ ॥ ੧ ॥
ਜੀਅ ਕੀ ਏਕੈ ਹੀ ਪਹਿ ਮਾਨੀ ॥
ਅਵਰਿ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਹੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਤਿਨ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਜਾਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮੋਲਕੁ ਹੀਰਾ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਮੰਤਾਨੀ ॥
ਡਿਗੈ ਨ ਡੋਲੈ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਹਿਓ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥ ੨ ॥
ਓਇ ਜੁ ਬੀਚ ਹਮ ਤੁਮ ਕਛੁ ਹੋਤੇ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਲਾਨੀ ॥
ਅਲੰਕਾਰ ਮਿਲਿ ਥੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾ ਤੇ ਕਨਿਕ ਵਖਾਨੀ ॥ ੩ ॥
ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਜੋਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਸੋਭਾ ਬਾਜੇ ਅਨਹਤ ਬਾਨੀ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲ ਘਰੁ ਬਾਧਿਓ ਗੁਰਿ ਕੀਓ ਬੰਧਾਨੀ ॥ ੪ ॥ ੫ ॥
                    (ਅੰਗ ੬੭੧)

[ਵਿਆਖਿਆ] ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿੰਦ ਦੀ (ਅਰਦਾਸ) ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ) ਹੋਰ ਬਥੇਰੇ ਜਤਨ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਜਤਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਇਕ ਤਿਲ ਜਿਤਨਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ।ਰਹਾਉ। ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਭੀ ਉਸੇ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਚੱਜਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੈ । ਅਸਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੁਖ (ਸਦਾ) ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, (ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ-ਅਰਜ਼ੋਈ ਸੁਣਦਾ ਹੈ) ਤਦੋਂ (ਸਾਡੀ) ਹਾਲਤ ਚੰਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।੧। ਹੇ ਭਾਈ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਇਕ ਐਸਾ ਹੀਰਾ ਹੈ ਜੇਹੜਾ ਕਿਸੇ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ । ਗੁਰੂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ-ਮੰਤਰ (ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ) ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ (ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ) ਸੰਤੋਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।੨। (ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਨਾਮ-ਹੀਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਉਹਨਾਂ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਵਿਤਕਰਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਗਤ ਵਿਚ ਬੜੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹਨ । (ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਇਉਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ) ਅਨੇਕਾਂ ਗਹਣੇ ਮਿਲ ਕੇ (ਗਾਲੇ ਜਾ ਕੇ) ਰੈਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ, ਉਸ ਢੇਲੀ ਤੋਂ ਉਹ ਸੋਨਾ ਹੀ ਅਖਵਾਂਦੀ ਹੈ ।੩। (ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਸੋਭਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੇ (ਮਾਨੋ) ਇਕ-ਰਸ ਵਾਜੇ ਵੱਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ । ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਖ—ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।੪।੫। (ਅੰਗ ੬੭੧) ੧੪ ਨਵੰਬਰ ੨੦੧੮
                               धनासरी महला ५ ॥
जिस का तनु मनु धनु सभु तिस का सोई सुघड़ु सुजानी ॥
तिन ही सुणिआ दुखु सुखु मेरा तउ बिधि नीकी खटानी ॥१॥
जीअ की एकै ही पहि मानी ॥
अवरि जतन करि रहे बहुतेरे तिन तिलु नही कीमति जानी ॥ रहाउ ॥
अमृत नामु निरमोलकु हीरा गुरि दीनो मंतानी ॥
डिगै न डोलै द्रिड़ु करि रहिओ पूरन होइ त्रिपतानी ॥२॥
ओइ जु बीच हम तुम कछु होते तिन की बात बिलानी ॥
अलंकार मिलि थैली होई है ता ते कनिक वखानी ॥३॥
प्रगटिओ जोति सहज सुख सोभा बाजे अनहत बानी ॥
कहु नानक निहचल घरु बाधिओ गुरि कीओ बंधानी ॥४॥५॥
                                       (६७१)


धनासरी महला ५ ॥ हे भाई! जिँद दी (अरदास) इक परमातमा दे कोल ही मँनी जांदी है । (परमातमा दे आसरे तों बिना लोक) होर बथेरे जतन कर के थक्क जांदे हन, उहनां जतनां दा मुल्ल इक तिल जितना भी नहीं समझिआ जांदा ।रहाउ। हे भाई! जिस प्रभू दा दित्ता होइआ इह सरीर ते मन है, इह सारा धन-पदारथ भी उसे दा दित्ता होइआ है, उही सुचज्जा है ते सिआणा है । असां जीवां दा दुख्ख सुख (सदा) उस परमातमा ने ही सुणिआ है, (जदों उह साडी अरदास-अरज़ोई सुणदा है) तदों (साडी) हालत चँगी बण जांदी है ।१। हे भाई! परमातमा दा नाम आतमक जीवन देण वाला है, नाम इक ऐसा हीरा है जेहड़ा किसे मुल्ल तों नहीं मिल सकदा । गुरू ने इह नाम-मँतर (जिस मनुख्ख नूँ) दे दित्ता, उह मनुख्ख (विकारां विच) डिग्गदा नहीं, डोलदा नहीं, उह मनुख्ख पक्के इरादे वाला बण जांदा है, उह मुकँमल तौर ते (माइआ वलों) सँतोखी रहिँदा है ।२। (हे भाई! जिस मनुख्ख नूँ गुरू पासों नाम-हीरा मिल जांदा है, उस दे अँदरों) उहनां मेर-तेर वाले सारे वितकरिआं दी गल्ल मुक्क जांदी है जो जगत विच बड़े प्रबल हन । (उस मनुख्ख नूँ हर पासे परमातमा ही इउं दिस्सदा है, जिवें) अनेकां गहणे मिल के (गाले जा के) रैणी बण जांदी है, ते, उस ढेली तों उह सोना ही अखवांदी है ।३। (हे भाई! जिस मनुख्ख दे अँदर गुरू दी किरपा नाल) परमातमा दी जोति दा परकाश हो जांदा है, उस दे अँदर आतमक अडोलता दे आनँद पैदा हो जांदे हन, उस नूँ हर थां सोभा मिलदी है, उस दे हिरदे विच सिफ़ति-सालाह दी बाणी दे (मानो) इक-रस वाजे वज्जदे रहिँदे हन । हे नानक! आख—गुरू ने जिस मनुख्ख वासते इह प्रबँध कर दित्ता, उह मनुख्ख सदा लई प्रभू-चरनां विच टिकाणा प्रापत कर लैंदा है ।४।५। (अँग ६७१) १४ नवंबर २०१८
                 đnasrï mhLa 5 .
jis ka ŧnu mnu đnu sßu ŧis ka soË suġŗu sujanï .
ŧin hï suņiÄ ɗuķu suķu myra ŧŮ biđi nïkï ķtanï . 1 .
jïȦ kï Ækÿ hï phi manï .
Ȧvri jŧn kri rhy bhuŧyry ŧin ŧiLu nhï kïmŧi janï . rhaŮ .
Ȧɳmɹiŧ namu nirmoLku hïra guri ɗïno mɳŧanï .
digÿ n doLÿ ɗɹiŗu kri rhiȮ pürn hoĖ ŧɹipŧanï . 2 .
ȮĖ ju bïc hm ŧum kċu hoŧy ŧin kï baŧ biLanï .
ȦLɳkar miLi ȶÿLï hoË hÿ ŧa ŧy knik vķanï . 3 .
pɹgtiȮ joŧi shj suķ soßa bajy Ȧnhŧ banï .
khu nank nihcL ġru bađiȮ guri kïȮ bɳđanï . 4 . 5 .
                     (Ȧɳg 671)


[viÄķiÄ] đnasrï mhLa 5 . hy ßaË! jiɳɗ ɗï (Ȧrɗas) Ėk prmaŧma ɗy koL hï mɳnï jaɲɗï hÿ , (prmaŧma ɗy Äsry ŧoɲ bina Lok) hor bȶyry jŧn kr ky ȶƻk jaɲɗy hn, Ůhnaɲ jŧnaɲ ɗa muƻL Ėk ŧiL jiŧna ßï nhïɲ smʝiÄ jaɲɗa ,rhaŮ, hy ßaË! jis pɹßü ɗa ɗiƻŧa hoĖÄ Ėh srïr ŧy mn hÿ, Ėh sara đn-pɗarȶ ßï Ůsy ɗa ɗiƻŧa hoĖÄ hÿ, Ůhï sucƻja hÿ ŧy siÄņa hÿ , Ȧsaɲ jïvaɲ ɗa ɗuƻķ suķ (sɗa) Ůs prmaŧma ny hï suņiÄ hÿ, (jɗoɲ Ůh sadï Ȧrɗas-ȦrzoË suņɗa hÿ) ŧɗoɲ (sadï) haLŧ cɳgï bņ jaɲɗï hÿ ,1, hy ßaË! prmaŧma ɗa nam Äŧmk jïvn ɗyņ vaLa hÿ, nam Ėk Ǣsa hïra hÿ jyhŗa kisy muƻL ŧoɲ nhïɲ miL skɗa , gurü ny Ėh nam-mɳŧr (jis mnuƻķ nüɳ) ɗy ɗiƻŧa, Ůh mnuƻķ (vikaraɲ vic) diƻgɗa nhïɲ, doLɗa nhïɲ, Ůh mnuƻķ pƻky Ėraɗy vaLa bņ jaɲɗa hÿ, Ůh mukɳmL ŧör ŧy (maĖÄ vLoɲ) sɳŧoķï rhiɳɗa hÿ ,2, (hy ßaË! jis mnuƻķ nüɳ gurü pasoɲ nam-hïra miL jaɲɗa hÿ, Ůs ɗy Ȧɳɗroɲ) Ůhnaɲ myr-ŧyr vaLy sary viŧkriÄɲ ɗï gƻL muƻk jaɲɗï hÿ jo jgŧ vic bŗy pɹbL hn , (Ůs mnuƻķ nüɳ hr pasy prmaŧma hï ĖŮɲ ɗiƻsɗa hÿ, jivyɲ) Ȧnykaɲ ghņy miL ky (gaLy ja ky) rÿņï bņ jaɲɗï hÿ, ŧy, Ůs ȡyLï ŧoɲ Ůh sona hï Ȧķvaɲɗï hÿ ,3, (hy ßaË! jis mnuƻķ ɗy Ȧɳɗr gurü ɗï kirpa naL) prmaŧma ɗï joŧi ɗa prkaƨ ho jaɲɗa hÿ, Ůs ɗy Ȧɳɗr Äŧmk ȦdoLŧa ɗy Änɳɗ pÿɗa ho jaɲɗy hn, Ůs nüɳ hr ȶaɲ soßa miLɗï hÿ, Ůs ɗy hirɗy vic siਫ਼ŧi-saLah ɗï baņï ɗy (mano) Ėk-rs vajy vƻjɗy rhiɳɗy hn , hy nank! Äķ—gurü ny jis mnuƻķ vasŧy Ėh pɹbɳđ kr ɗiƻŧa, Ůh mnuƻķ sɗa LË pɹßü-crnaɲ vic tikaņa pɹapŧ kr Lÿɲɗa hÿ ,4,5, (Ȧɳg 671) 14 nvɳbr 2018
                    Dhanaasaree, Fifth Mehl:
Body, mind, wealth and everything belong to Him;
He alone is all-wise and all-knowing.
He listens to my pains and pleasures,
and then my condition improves. ||1||
My soul is satisfied with the One Lord alone.
People make all sorts of other efforts,
but they have no value at all. ||Pause||
The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is a priceless jewel.
The Guru has given me this advice.
It cannot be lost, and it cannot be shaken off;
it remains steady, and I am perfectly satisfied with it. ||2||
Those things which tore me away from You, Lord,
are now gone.
When golden ornaments are melted down into a lump,
they are still said to be gold. ||3||
The Divine Light has illuminated me,
and I am filled with celestial peace and glory;
the unstruck melody of the Lord's Bani resounds within me.
Says Nanak, I have built my eternal home;
the Guru has constructed it for me. ||4||5||

                           (Part 671)

14 November 2018   
          

ਨੋਟ : ਇਹ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਇਕ ਅਜ਼ਾਦ ਸਾਈਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇ੍ਹਧਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ ਸਿਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਕੋੲੀ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥
© ੨੦੦੦-2013 ਓਪਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ । ਕੁਝ ਹੱਕ ਰਾਖਵੇਂ ॥
ਇਸ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਮਗ੍ਗਰੀ ਆਮ ਸਿਰਜਨਾਤਮਕ ਗੁਣ ਆਰੋਪਣ-ਗੈਰ ਵਪਾਰਕ-ਗੈਰ ਵਿਉਤਪਨ੍ਨ ੩.੦ ਬੇ ਤਬਦੀਲ ਆਗਿਆ ਪਤ੍ਤਰ ਹੇਠ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ॥ .