ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਤਿਤੁਕੀ ॥
ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਬੰਧਨੀ ਭਾਈ ਕਰਮ ਧਰਮ ਬੰਧਕਾਰੀ ॥ ਪਾਪਿ ਪੁੰਨਿ ਜਗੁ ਜਾਇਆ ਭਾਈ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰੀ ॥ 
ਇਹ ਮਾਇਆ ਜਗਿ ਮੋਹਣੀ ਭਾਈ ਕਰਮ ਸਭੇ ਵੇਕਾਰੀ ॥੧॥ ਸੁਣਿ ਪੰਡਿਤ ਕਰਮਾ ਕਾਰੀ ॥ 
ਜਿਤੁ ਕਰਮਿ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਸੁ ਆਤਮ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਬਕੈ ਖੜੋ ਭਾਈ ਕਰਮ ਕਰਹੁ ਸੰਸਾਰੀ ॥ ਪਾਖੰਡਿ ਮੈਲੁ ਨ ਚੂਕਈ ਭਾਈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਵਿਕਾਰੀ ॥ 
ਇਨ ਬਿਧਿ ਡੂਬੀ ਮਾਕੁਰੀ ਭਾਈ ਊਂਡੀ ਸਿਰ ਕੈ ਭਾਰੀ ॥੨॥ ਦੁਰਮਤਿ ਘਣੀ ਵਿਗੂਤੀ ਭਾਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥ 
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ਬਿਨੁ ਨਾਮੈ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਭਾਈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ॥੩॥
ਸਾਚੁ ਸਹਜੁ ਗੁਰ ਤੇ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ॥ ਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਬੂਝੈ ਭਾਈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਗੁ ਨ ਪਾਈ ॥ 
ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਕਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਭਾਈ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥੪॥ ਪੰਡਿਤ ਦਹੀ ਵਿਲੋਈਐ ਭਾਈ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਤਥੁ ॥ 
ਜਲੁ ਮਥੀਐ ਜਲੁ ਦੇਖੀਐ ਭਾਈ ਇਹੁ ਜਗੁ ਏਹਾ ਵਥੁ ॥ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਭਰਮਿ ਵਿਗੂਚੀਐ ਭਾਈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਦੇਉ ਅਲਖੁ ॥੫॥
ਇਹੁ ਜਗੁ ਤਾਗੋ ਸੂਤ ਕੋ ਭਾਈ ਦਹ ਦਿਸ ਬਾਧੋ ਮਾਇ ॥ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਗਾਠਿ ਨ ਛੂਟਈ ਭਾਈ ਥਾਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥ 
ਇਹੁ ਜਗੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਭਾਈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੬॥ ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਭੈ ਮਰਣਾ ਸਚੁ ਲੇਖੁ ॥ 
ਮਜਨੁ ਦਾਨੁ ਚੰਗਿਆਈਆ ਭਾਈ ਦਰਗਹ ਨਾਮੁ ਵਿਸੇਖੁ ॥ ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਭਾਈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਚੂਕਾ ਭੇਖੁ ॥੭॥
ਇਹੁ ਤਨੁ ਹਾਟੁ ਸਰਾਫ ਕੋ ਭਾਈ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥ ਇਹੁ ਵਖਰੁ ਵਾਪਾਰੀ ਸੋ ਦ੍ਰਿੜੈ ਭਾਈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥ 
ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਭਾਈ ਮੇਲਿ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰੁ ॥੮॥੨॥
            
(ਅੰਗ ੬੩੫)

[ਵਿਆਖਿਆ]
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਤਿਤੁਕੀ ॥
                                                                  
ਹੇ ਹਰੀ! ਹੇ ਸੁਆਮੀ! ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਨ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ (ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਆਦਿਕ ਧਾਰਮਿਕ ਮਿਥੇ ਹੋਏ) 
ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੇ ਪੰਡਿਤ! ਸੁਣ (ਇਹ ਕਰਮ ਧਰਮ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ) । ਹੇ ਭਾਈ!
ਜਿਸ ਕੰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਇਹ) ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਗਤ-ਮੂਲ (ਦੇ ਗੁਣਾਂ) 
ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ-ਮੰਡਲ ਵਿਚ (ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਏ) ।੧।ਰਹਾਉ। ਹੇ ਭਾਈ!
(ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਆਦਿਕ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਭੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸਾਂ ਤੇ ਫੁਰਨੇ ਟਿਕੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ) 
ਆਸਾਂ ਤੇ ਇਹ ਫੁਰਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, (ਇਹ ਰਸਮੀ) ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ (ਸਗੋਂ) 
ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੰਦਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ । ਹੇ ਭਾਈ! (ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨੇ ਹੋਏ) ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਗਤ ਜੰਮਦਾ ਹੈ 
(ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ), ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਭੁਲਾ ਕੇ ਆਤਮਕ ਮੌਤੇ ਮਰਦਾ ਹੈ । ਹੇ ਭਾਈ! 
ਇਹ ਮਾਇਆ ਜਗਤ ਵਿਚ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਮੋਹਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ (ਧਾਰਮਿਕ ਮਿਥੇ ਹੋਏ) ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।੧।
ਹੇ ਪੰਡਿਤ ਜੀ! ਤੁਸੀ (ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਣ ਵਾਸਤੇ) ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ (ਆਦਿਕ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ) ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਚਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, 
ਪਰ ਆਪ ਉਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਾਈ ਰੱਖਣ । ਹੇ ਪੰਡਿਤ! (ਇਸ) ਪਖੰਡ ਨਾਲ (ਮਨ ਦੀ) 
ਮੈਲ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੱਕੜੀ ਭੀ 
(ਆਪਣਾ ਜਾਲਾ ਆਪ ਤਣ ਕੇ ਉਸੇ ਜਾਲੇ ਵਿਚ) ਉਲਟੀ ਸਿਰ-ਭਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮਰਦੀ ਹੈ ।੨। ਹੇ ਭਾਈ! 
ਭੈੜੀ ਮਤਿ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬੇਅੰਤ ਲੋਕਾਈ ਖ਼ੁਆਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਖੁੰਝੀ ਹੋਈ ਹੈ । 
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ । 
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ (ਦੱਸੀ) ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਦੋਂ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ, ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਗੇੜ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।੩। 
ਹੇ ਪੰਡਿਤ! ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਪਿਆਂ ਸਦਾ-ਟਿਕਵੀਂ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਪਵਿਤ੍ਰ (ਹੋਇਆ) 
ਮਨ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । (ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਹ ਰਸਤਾ) ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ
(ਦੱਸੀ) ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਇਹ) ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ । ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੋਭ (ਦੀ ਲਹਿਰ) 
ਜ਼ੋਰ ਪਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਰਸਮੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ (ਆਤਮਕ) ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ।
(ਮਾਇਆ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ) ਝੂਠ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਝੂਠ-ਰੂਪ) ਜ਼ਹਿਰ ਖਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।੪। 
ਹੇ ਪੰਡਿਤ! ਜੇ ਦਹੀਂ ਰਿੜਕੀਏ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਮੱਖਣ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਪਾਣੀ ਰਿੜਕੀਏ,
ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਹੀ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ । ਇਹ (ਮਾਇਆ-ਮੋਹਿਆ) ਜਗਤ (ਪਾਣੀ ਰਿੜਕ ਰਿੜਕ ਕੇ) ਇਹ ਪਾਣੀ ਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ । 
ਹੇ ਭਾਈ! ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਮਾਇਆ ਦੀ) ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਹੀ ਖ਼ੁਆਰ ਹੋਈਦਾ ਹੈ,
ਘਟ ਘਟ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਅਲੱਖ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਖੁੰਝੇ ਰਹੀਦਾ ਹੈ ।੫। ਹੇ ਭਾਈ! ਇਹ ਜਗਤ ਸੂਤਰ ਦਾ ਧਾਗਾ 
(ਸਮਝ ਲਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਗੰਢਾਂ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ, ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੀਆਂ ਦਸੀਂ ਪਾਸੀਂ
ਗੰਢਾਂ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ (ਭਾਵ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਜੀਵ ਦਸੀਂ ਪਾਸੀਂ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ) । (ਅਨੇਕਾਂ ਜੀਵ ਇਹ ਰਸਮੀ ਧਾਰਮਿਕ) 
ਕਰਮ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਹਾਰ ਗਏ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੋਹ ਦੀ ਗੰਢ ਖੁਲ੍ਹਦੀ ਨਹੀਂ ।
ਹੇ ਭਾਈ! ਇਹ ਜਗਤ (ਰਸਮੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਭੀ ਮੋਹ ਦੀ) ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਖੁੰਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ 
ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ।੬। ਹੇ ਪੰਡਿਤ! ਜੇ ਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਏ ਤਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਡਰ-ਅਦਬ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ । 
ਉਸ ਡਰ-ਅਦਬ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ) ਮਰਨਾ (ਜੀਵ ਦੇ ਮਸਤਕ ਉਤੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਐਸਾ) 
ਲੇਖ (ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ) (ਜੀਵਨ ਦੇਂਦਾ) ਹੈ । ਹੇ ਭਾਈ! ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾਨ-ਪੁੰਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਹੈ, 
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ । (ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਮਸਤ ਮਨ-ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਤੋਰਨ ਵਾਸਤੇ) 
ਗੁਰੂ (ਦਾ ਸ਼ਬਦ) ਕੁੰਡਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਾਇਆ ਹੈ । (ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਨਾਮ) ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, 
ਤਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਖਾਵਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।੭। ਹੇ ਭਾਈ! ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਪਰਮਾਤਮਾ-ਸਰਾਫ਼ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਇਕ ਹੱਟ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਦੇ 
ਨਾਹ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਸੌਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ । ਉਹੀ ਜੀਵ-ਵਪਾਰੀ ਇਸ ਸੌਦੇ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ-ਹੱਟ ਵਿਚ) 
ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਵਣਜਦਾ ਹੈ ਜੇਹੜਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਹੇ ਨਾਨਕ! 
ਉਹ ਜੀਵ-ਵਪਾਰੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ (ਰਹਿ ਕੇ) ਇਹ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ।੮।੨।
(ਅੰਗ ੬੩੫)
੨੨ ਸਤੰਬਰ ੨੦੧੮
सोरठि महला १ तितुकी ॥
आसा मनसा बंधनी भाई करम धरम बंधकारी ॥ पापि पुंनि जगु जाइआ भाई बिनसै नामु विसारी ॥ 
इह माइआ जगि मोहणी भाई करम सभे वेकारी ॥१॥ सुणि पंडित करमा कारी ॥ 
जितु करमि सुखु ऊपजै भाई सु आतम ततु बीचारी ॥ रहाउ ॥सासतु बेदु बकै खड़ो भाई करम करहु संसारी ॥ 
पाखंडि मैलु न चूकई भाई अंतरि मैलु विकारी ॥ इन बिधि डूबी माकुरी भाई ऊंडी सिर कै भारी ॥२॥
दुरमति घणी विगूती भाई दूजै भाइ खुआई ॥ बिनु सतिगुर नामु न पाईऐ भाई बिनु नामै भरमु न जाई ॥ 
सतिगुरु सेवे ता सुखु पाए भाई आवणु जाणु रहाई ॥३॥ साचु सहजु गुर ते ऊपजै भाई मनु निरमलु साचि समाई ॥ 
गुरु सेवे सो बूझै भाई गुर बिनु मगु न पाई ॥ जिसु अंतरि लोभु कि करम कमावै भाई कूड़ु बोलि बिखु खाई ॥४॥
पंडित दही विलोईऐ भाई विचहु निकलै तथु ॥ जलु मथीऐ जलु देखीऐ भाई इहु जगु एहा वथु ॥ 
गुर बिनु भरमि विगूचीऐ भाई घटि घटि देउ अलखु ॥५॥ इहु जगु तागो सूत को भाई दह दिस बाधो माइ ॥ 
बिनु गुर गाठि न छूटई भाई थाके करम कमाइ ॥ इहु जगु भरमि भुलाइआ भाई कहणा किछू न जाइ ॥६॥
गुर मिलिऐ भउ मनि वसै भाई भै मरणा सचु लेखु ॥ मजनु दानु चंगिआईआ भाई दरगह नामु विसेखु ॥ 
गुरु अंकसु जिनि नामु द्रिड़ाइआ भाई मनि वसिआ चूका भेखु ॥७॥ इहु तनु हाटु सराफ को भाई वखरु नामु अपारु ॥ 
इहु वखरु वापारी सो द्रिड़ै भाई गुर सबदि करे वीचारु ॥ धनु वापारी नानका भाई मेलि करे वापारु ॥८॥२॥
(अंग ६३५)

[विआखिआ]
सोरठि महला १ तितुकी ॥
हे हरी! हे सुआमी! भगत तेरी सरन पए रहिँदे हन, तूँ (तीरथ वरत आदिक धारमिक मिथे होए) 
कँमां दे विशवासी हे पँडित! सुण (इह करम धरम आतमक आनँद नहीं पैदा कर सकदे) । हे भाई!
जिस कँम दी राहीं आतमक आनँद पैदा हुँदा है उह (इह) है कि आतमक जीवन देण वाले जगत-मूल 
(दे गुणां) नूँ आपणे विचार-मँडल विच (लिआंदा जाए) ।१।रहाउ। हे भाई! 
(तीरथ वरत आदिक धारमिक करम करदिआं भी माइआ वालीआं आसां ते फुरने टिके ही रहिँदे हन, इह) 
आसां ते इह फुरने माइआ दे मोह विच बँन्हण वाले हन, (इह रसमी)
धारमिक करम (सगों) माइआ दे बँदन पैदा करन वाले हन । हे भाई! (रसमी तौर ते मँने होए) 
पाप अते पुँन दे कारन जगत जँमदा है (जनम मरन दे गेड़ विच आउंदा है),
परमातमा दा नाम भुला के आतमक मौते मरदा है । हे भाई! इह माइआ जगत विच (जीवां नूँ) 
मोहण दा कँम करी जांदी है, इह सारे (धारमिक मिथे होए) करम विअरथ ही जांदे हन ।१।
हे पँडित जी! तुसी (लोकां नूँ सुणाण वासते) वेद शासत्र (आदिक धरम-पुसतक) खोल्ह के उचारदे रहिँदे हो, 
पर आप उही करम करदे हो जो माइआ दे मोह विच फसाई रख्खण । हे पँडित!
(इस) पखँड नाल (मन दी) मैल दूर नहीं हो सकदी, विकारां दी मैल मन दे अँदर टिकी ही रहिँदी है । 
इस तर्हां तां मक्कड़ी भी (आपणा जाला आप तण के उसे जाले विच)
उलटी सिर-भार हो के मरदी है ।२। हे भाई! भैड़ी मति दे कारन बेअँत लोकाई ख़ुआर हो रही है, 
परमातमा नूँ विसार के होर दे मोह विच खुँझी होई है । परमातमा दा नाम गुरू तों बिना नहीं मिल सकदा,
ते प्रभू दे नाम तों बिना मन दी भटकणा दूर नहीं हुँदी । जदों मनुख्ख गुरू दी (दस्सी) 
सेवा करदा है तदों आतमक आनँद प्रापत करदा है, ते, आपणा जनम मरन दा गेड़ मुका लैंदा है ।३। 
हे पँडित! गुरू दी शरन पिआं सदा-टिकवीं आतमक अडोलता पैदा हुँदी है (इस तर्हां) पवित्र (होइआ) 
मन सदा-थिर परमातमा विच लीन रहिँदा है । (जीवन दा इह रसता) उह मनुख्ख समझदा है जो गुरू दी
(दस्सी) सेवा करदा है, गुरू तों बिना (इह) रसता नहीं लभ्भदा । जिस मनुख्ख दे मन विच लोभ (दी लहिर) 
ज़ोर पा रही होवे, इह रसमी धारमिक कँम करन दा उस नूँ कोई (आतमक) लाभ नहीं हो सकदा ।
(माइआ दी ख़ातर) झूठ बोल बोल के उह मनुख्ख (आतमक मौत लिआउण वाला इह झूठ-रूप) ज़हिर खांदा रहिँदा है ।४।
हे पँडित! जे दहीं रिड़कीए तां उस विचों मख्खण निकलदा है, पर जे पाणी रिड़कीए, तां पाणी ही वेखण विच आउंदा है । 
इह (माइआ-मोहिआ) जगत (पाणी रिड़क रिड़क के) इह पाणी ही हासल करदा है । हे भाई! 
गुरू दी शरन पैण तों बिना (माइआ दी) भटकणा विच ही ख़ुआर होईदा है,
घट घट विच विआपक अलख्ख परमातमा तों खुँझे रहीदा है ।५। हे भाई! इह जगत सूतर दा धागा (समझ लवो, 
जिवें धागे नूँ गँढां पईआं होईआं होण, सँसारक जीवां नूँ) माइआ दे मोह दीआं दसीं पासीं गँढां पईआं होईआं हन 
(भाव, मोह विच फसे जीव दसीं पासीं खिच्चे जा रहे हन) । (अनेकां जीव इह रसमी धारमिक) करम कर कर के हार गए, 
पर गुरू दी शरन पैण तों बिना मोह दी गँढ खुल्हदी नहीं । हे भाई! इह जगत (रसमी धारमिक करम करदा होइआ भी मोह दी) 
भटकणा विच इतना खुँझिआ होइआ है कि बिआन नहीं कीता जा सकदा ।६। हे पँडित! जे गुरू मिल पए तां परमातमा 
दा डर-अदब मन विच वस्स पैंदा है । उस डर-अदब विच रहि के (माइआ दे मोह वलों) मरना 
(जीव दे मसतक उते कीते करमां दा ऐसा) लेख (है जो इस नूँ अटल्ल) (जीवन देंदा) है । 
हे भाई! तीरथ इशनान दान-पुँन ते होर चँगिआईआं परमातमा दा नाम ही है, परमातमा दे नाम नूँ ही उस 
दी हज़ूरी विच विशेशता मिलदी है । (माइआ विच मसत मन-हाथी नूँ सिध्धे रसते तोरन वासते) गुरू (दा शबद) कुँडा है,
गुरू ने ही परमातमा दा नाम मनुख्ख नूँ द्रिड़्ह कराइआ है । (गुरू दी मेहर नाल जदों नाम) मन विच वस्सदा है, 
तां धारमिक विखावा मुक्क जांदा है ।७। हे भाई! इह मनुख्खा सरीर परमातमा-सराफ़ दा दित्ता होइआ इक हट्ट है 
जिस विच कदे नाह मुकण वाला नाम-सौदा करना है । उही जीव-वपारी इस सौदे नूँ (आपणे सरीर-हट्ट विच) 
द्रिड़्हता नाल वणजदा है जेहड़ा गुरू दे शबद विच विचार करदा है ।
हे नानक! उह जीव-वपारी भागां वाला है जो साध सँगति विच (रहि के) इह वपार करदा है ।८।२।
 
(अंग ६३५)
२२ सतंबर २०१८
sorţi mhLa 1 ŧiŧukï .
                                                                          
Äsa mnsa bɳđnï ßaË krm đrm bɳđkarï . papi puɳni jgu jaĖÄ ßaË binsÿ namu visarï . 
Ėh maĖÄ jgi mohņï ßaË krm sßy vykarï .1. suņi pɳdiŧ krma karï . 
jiŧu krmi suķu Üpjÿ ßaË su Äŧm ŧŧu bïcarï . rhaŮ .
sasŧu byɗu bkÿ ķŗo ßaË krm krhu sɳsarï . paķɳdi mÿLu n cükË ßaË Ȧɳŧri mÿLu vikarï . 
Ėn biđi dübï makurï ßaË Üɲdï sir kÿ ßarï .2.
ɗurmŧi ġņï vigüŧï ßaË ɗüjÿ ßaĖ ķuÄË . binu sŧigur namu n paËǢ ßaË binu namÿ ßrmu n jaË . 
sŧiguru syvy ŧa suķu paÆ ßaË Ävņu jaņu rhaË .3.
sacu shju gur ŧy Üpjÿ ßaË mnu nirmLu saci smaË . guru syvy so büʝÿ ßaË gur binu mgu n paË . 
jisu Ȧɳŧri Loßu ki krm kmavÿ ßaË küŗu boLi biķu ķaË .4.
pɳdiŧ ɗhï viLoËǢ ßaË vichu nikLÿ ŧȶu . jLu mȶïǢ jLu ɗyķïǢ ßaË Ėhu jgu Æha vȶu . 
gur binu ßrmi vigücïǢ ßaË ġti ġti ɗyŮ ȦLķu .5.
Ėhu jgu ŧago süŧ ko ßaË ɗh ɗis bađo maĖ . binu gur gaţi n ċütË ßaË ȶaky krm kmaĖ . 
Ėhu jgu ßrmi ßuLaĖÄ ßaË khņa kiċü n jaĖ .6.
gur miLiǢ ßŮ mni vsÿ ßaË ßÿ mrņa scu Lyķu . mjnu ɗanu cɳgiÄËÄ ßaË ɗrgh namu visyķu . 
guru Ȧɳksu jini namu ɗɹiŗaĖÄ ßaË mni vsiÄ cüka ßyķu .7.
Ėhu ŧnu hatu sraf ko ßaË vķru namu Ȧparu . Ėhu vķru vaparï so ɗɹiŗÿ ßaË gur sbɗi kry vïcaru . 
đnu vaparï nanka ßaË myLi kry vaparu .8.2.
          
(Ȧɳg 635)

[viÄķiÄ]
sorţi mhLa 1 ŧiŧukï .
hy hrï! hy suÄmï! ßgŧ ŧyrï srn pÆ rhiɳɗy hn, ŧüɳ (ŧïrȶ vrŧ Äɗik đarmik miȶy hoÆ) 
kɳmaɲ ɗy viƨvasï hy pɳdiŧ! suņ (Ėh krm đrm Äŧmk Änɳɗ nhïɲ pÿɗa kr skɗy) , hy ßaË!
jis kɳm ɗï rahïɲ Äŧmk Änɳɗ pÿɗa huɳɗa hÿ Ůh (Ėh) hÿ ki Äŧmk jïvn ɗyņ vaLy 
jgŧ-müL (ɗy guņaɲ) nüɳ Äpņy vicar-mɳdL vic (LiÄɲɗa jaÆ) ,1,rhaŮ, 
hy ßaË! (ŧïrȶ vrŧ Äɗik đarmik krm krɗiÄɲ ßï maĖÄ vaLïÄɲ Äsaɲ ŧy 
furny tiky hï rhiɳɗy hn, Ėh) Äsaɲ ŧy Ėh furny maĖÄ ɗy moh vic bɳnɥņ vaLy hn, 
(Ėh rsmï) đarmik krm (sgoɲ) maĖÄ ɗy bɳɗn pÿɗa krn vaLy hn , hy ßaË! 
(rsmï ŧör ŧy mɳny hoÆ) pap Ȧŧy puɳn ɗy karn jgŧ jɳmɗa hÿ 
(jnm mrn ɗy gyŗ vic ÄŮɲɗa hÿ), prmaŧma ɗa nam ßuLa ky Äŧmk möŧy mrɗa hÿ , 
hy ßaË! Ėh maĖÄ jgŧ vic (jïvaɲ nüɳ) mohņ ɗa kɳm krï jaɲɗï hÿ, 
Ėh sary (đarmik miȶy hoÆ) krm viȦrȶ hï jaɲɗy hn ,1,
hy pɳdiŧ jï! ŧusï (Lokaɲ nüɳ suņaņ vasŧy) vyɗ ƨasŧɹ (Äɗik đrm-pusŧk) 
ķoLɥ ky Ůcarɗy rhiɳɗy ho, pr Äp Ůhï krm krɗy ho jo maĖÄ ɗy moh vic fsaË rƻķņ , 
hy pɳdiŧ! (Ės) pķɳd naL (mn ɗï) mÿL ɗür nhïɲ ho skɗï, 
vikaraɲ ɗï mÿL mn ɗy Ȧɳɗr tikï hï rhiɳɗï hÿ , Ės ŧrɥaɲ ŧaɲ mƻkŗï ßï 
(Äpņa jaLa Äp ŧņ ky Ůsy jaLy vic) ŮLtï sir-ßar ho ky mrɗï hÿ ,2, 
hy ßaË! ßÿŗï mŧi ɗy karn byȦɳŧ LokaË ᴥķuÄr ho rhï hÿ, 
prmaŧma nüɳ visar ky hor ɗy moh vic ķuɳʝï hoË hÿ , 
prmaŧma ɗa nam gurü ŧoɲ bina nhïɲ miL skɗa, ŧy pɹßü ɗy nam ŧoɲ bina mn 
ɗï ßtkņa ɗür nhïɲ huɳɗï , jɗoɲ mnuƻķ gurü ɗï (ɗƻsï) 
syva krɗa hÿ ŧɗoɲ Äŧmk Änɳɗ pɹapŧ krɗa hÿ, ŧy, Äpņa jnm mrn ɗa gyŗ muka Lÿɲɗa hÿ ,3, 
hy pɳdiŧ! gurü ɗï ƨrn piÄɲ sɗa-tikvïɲ Äŧmk ȦdoLŧa pÿɗa huɳɗï hÿ (Ės ŧrɥaɲ) 
pviŧɹ (hoĖÄ) mn sɗa-ȶir prmaŧma vic Lïn rhiɳɗa hÿ , (jïvn ɗa Ėh rsŧa) 
Ůh mnuƻķ smʝɗa hÿ jo gurü ɗï (ɗƻsï) syva krɗa hÿ, gurü ŧoɲ bina (Ėh) rsŧa nhïɲ Lƻßɗa , 
jis mnuƻķ ɗy mn vic Loß (ɗï Lhir) zor pa rhï hovy, Ėh rsmï đarmik kɳm krn 
ɗa Ůs nüɳ koË (Äŧmk) Laß nhïɲ ho skɗa ,(maĖÄ ɗï ᴥķaŧr) ʝüţ boL boL ky Ůh mnuƻķ 
(Äŧmk möŧ LiÄŮņ vaLa Ėh ʝüţ-rüp) zhir ķaɲɗa rhiɳɗa hÿ ,4, hy pɳdiŧ! jy ɗhïɲ riŗkïÆ ŧaɲ 
Ůs vicoɲ mƻķņ nikLɗa hÿ, pr jy paņï riŗkïÆ, ŧaɲ paņï hï vyķņ vic ÄŮɲɗa hÿ , 
Ėh (maĖÄ-mohiÄ) jgŧ (paņï riŗk riŗk ky) Ėh paņï hï hasL krɗa hÿ , 
hy ßaË! gurü ɗï ƨrn pÿņ ŧoɲ bina (maĖÄ ɗï) ßtkņa vic hï ᴥķuÄr hoËɗa hÿ,
ġt ġt vic viÄpk ȦLƻķ prmaŧma ŧoɲ ķuɳʝy rhïɗa hÿ ,5, 
hy ßaË! Ėh jgŧ süŧr ɗa đaga (smʝ Lvo, jivyɲ đagy nüɳ gɳȡaɲ pËÄɲ hoËÄɲ hoņ, 
sɳsark jïvaɲ nüɳ) maĖÄ ɗy moh ɗïÄɲ ɗsïɲ pasïɲ gɳȡaɲ pËÄɲ hoËÄɲ hn
(ßav, moh vic fsy jïv ɗsïɲ pasïɲ ķiƻcy ja rhy hn) , (Ȧnykaɲ jïv Ėh rsmï đarmik) 
krm kr kr ky har gÆ, pr gurü ɗï ƨrn pÿņ ŧoɲ bina moh ɗï gɳȡ ķuLɥɗï nhïɲ , hy ßaË! 
Ėh jgŧ (rsmï đarmik krm krɗa hoĖÄ ßï moh ɗï) ßtkņa vic Ėŧna ķuɳʝiÄ hoĖÄ 
hÿ ki biÄn nhïɲ kïŧa ja skɗa ,6, hy pɳdiŧ! jy gurü miL pÆ ŧaɲ prmaŧma ɗa 
dr-Ȧɗb mn vic vƻs pÿɲɗa hÿ , Ůs dr-Ȧɗb vic rhi ky (maĖÄ ɗy moh vLoɲ) mrna 
(jïv ɗy msŧk Ůŧy kïŧy krmaɲ ɗa Ǣsa) Lyķ (hÿ jo Ės nüɳ ȦtƻL) (jïvn ɗyɲɗa) hÿ , 
hy ßaË! ŧïrȶ Ėƨnan ɗan-puɳn ŧy hor cɳgiÄËÄɲ prmaŧma ɗa nam hï hÿ,
 prmaŧma ɗy nam nüɳ hï Ůs ɗï hzürï vic viƨyƨŧa miLɗï hÿ , 
(maĖÄ vic msŧ mn-haȶï nüɳ siƻđy rsŧy ŧorn vasŧy) gurü (ɗa ƨbɗ) kuɳda hÿ,
gurü ny hï prmaŧma ɗa nam mnuƻķ nüɳ ɗɹiŗɥ kraĖÄ hÿ , (gurü ɗï myhr naL jɗoɲ nam) 
mn vic vƻsɗa hÿ, ŧaɲ đarmik viķava muƻk jaɲɗa hÿ ,7, hy ßaË! Ėh mnuƻķa srïr 
prmaŧma-sraᴥf ɗa ɗiƻŧa hoĖÄ Ėk hƻt hÿ jis vic kɗy nah mukņ vaLa nam-söɗa krna hÿ , 
Ůhï jïv-vparï Ės söɗy nüɳ (Äpņy srïr-hƻt vic) ɗɹiŗɥŧa naL vņjɗa hÿ 
jyhŗa gurü ɗy ƨbɗ vic vicar krɗa hÿ ,hy nank! Ůh jïv-vparï ßagaɲ vaLa hÿ 
jo sađ sɳgŧi vic (rhi ky) Ėh vpar krɗa hÿ ,8,2,

          
(Ȧɳg 635)
22 sŧɳbr 2018
SORAT'H, FIRST MEHL, TI-TUKAS:
Hope and desire are entrapments, O Siblings of Destiny. 
Religious rituals and ceremonies are traps.
Because of good and bad deeds, one is born into the world, 
O Siblings of Destiny; forgetting the Naam,
the Name of the Lord, he is ruined. This Maya is the enticer of the world,
O Siblings of Destiny; all such actions are corrupt. || 1 ||Listen, 
O ritualistic Pandit: that religious ritual which produces happiness,
O Siblings of Destiny, is contemplation of the essence of the soul. || Pause ||
You may stand and recite the Shaastras and the Vedas, 
O Siblings of Destiny, but these are just worldly actions.
Filth cannot be washed away by hypocrisy, O Siblings of Destiny; 
the filth of corruption and sin is within you.
This is how the spider is destroyed, O Siblings of Destiny, 
by falling head-long in its own web. || 2 ||
So many are destroyed by their own evil-mindedness, 
O Siblings of Destiny; in the love of duality, they are ruined.
Without the True Guru, the Name is not obtained, 
O Siblings of Destiny; without the Name, doubt does not depart.
If one serves the True Guru, then he obtains peace, 
O Siblings of Destiny; his comings and goings are ended. || 3 ||
True celestial peace comes from the Guru, O Siblings of Destiny; 
the immaculate mind is absorbed into the True Lord.
One who serves the Guru, understands, O Siblings of Destiny; 
without the Guru, the way is not found.
What can anyone do, with greed within? O Siblings of Destiny, 
by telling lies, they eat poison. || 4 ||
O Pandit, by churning cream, butter is produced. By churning water, 
you shall only see water, O Siblings of Destiny;
this world is like that. Without the Guru, he is ruined by doubt, 
O Siblings of Destiny; the unseen Divine Lord is in each and every heart. || 5 || 
This world is like a thread of cotton, O Siblings of Destiny, 
which Maya has tied on all ten sides. Without the Guru, 
the knots cannot be untied, O Siblings of Destiny; 
I am so tired of religious rituals.
This world is deluded by doubt, O Siblings of Destiny; 
no one can say anything about it. || 6 ||
Meeting with the Guru, the Fear of God comes to abide in the mind; 
to die in the Fear of God is one's true destiny.
In the Court of the Lord, the Naam is far superior to ritualistic cleansing baths, 
charity and good deeds, 
O Siblings of Destiny. One who implants the Naam within himself, 
through the Guru's halter — O Siblings of Destiny,
the Lord dwells in his mind, and he is free of hypocrisy. || 7 ||
This body is the jeweller's shop, O Siblings of Destiny; 
the incomparable Naam is the merchandise.
The merchant secures this merchandise, O Siblings of Destiny, 
by contemplating the Word of the Guru's Shabad. 
Blessed is the merchant, O Nanak, who meets the Guru, 
and engages in this trade. || 8 || 2 ||
          
(Part 635)
22 September 2018

ਨੋਟ : ਇਹ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਇਕ ਅਜ਼ਾਦ ਸਾਈਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇ੍ਹਧਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ ਸਿਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਕੋੲੀ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥
© ੨੦੦੦-2013 ਓਪਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ । ਕੁਝ ਹੱਕ ਰਾਖਵੇਂ ॥
ਇਸ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਮਗ੍ਗਰੀ ਆਮ ਸਿਰਜਨਾਤਮਕ ਗੁਣ ਆਰੋਪਣ-ਗੈਰ ਵਪਾਰਕ-ਗੈਰ ਵਿਉਤਪਨ੍ਨ ੩.੦ ਬੇ ਤਬਦੀਲ ਆਗਿਆ ਪਤ੍ਤਰ ਹੇਠ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ॥ .